The bathtub was never only for bathing. People have worked in it, played music across it, watched television from it, and received visitors at it — not because they were told to, but because the object allowed it. Six scenarios, none of them redesigning the bathtub, all of them changing what it means. Lifted to table height at 850mm on a welded steel frame, the bathtub stops being a private object and starts behaving like collective infrastructure. A bookshelf-step tiled in ceramic mosaic, a pivoting steel plate, a bar faucet — each element unfixed, moveable, open to reinterpretation. Work, romance, reading, bathing, sleeping, party. Six situations, one object. Its form stays constant. Its program does not.
Wanna nigdy nie służyła wyłącznie do kąpieli. Ludzie pracowali w niej, grali muzykę ponad nią, oglądali telewizję z niej i przyjmowali gości przy niej — nie dlatego, że ktoś im to nakazał, lecz dlatego, że obiekt na to pozwalał. Sześć scenariuszy — żaden z nich nie przeprojektowuje wanny, wszystkie zmieniają jej znaczenie. Uniesiona do wysokości stołu na poziomie 850 mm na spawanej stalowej ramie, wanna przestaje być obiektem prywatnym i zaczyna funkcjonować jak zbiorowa infrastruktura. Półka-stopień wyłożona ceramiczną mozaiką, obrotowa stalowa płyta, kran barmański — każdy element niezamocowany, ruchomy, otwarty na reinterpretację. Praca, romans, czytanie, kąpiel, sen, przyjęcie. Sześć sytuacji, jeden obiekt. Forma pozostaje stała. Program — nie.